Palace of Fine Arts

Paleis van Schone Kunsten
Het Palace of Fine Arts (Paleis van Schone Kunsten) in San Francisco werd oorspronkelijk gebouwd voor een tentoonstelling die gehouden werd om de voltooiing van het Panama kanaal en het herstel van de stad na de aardbeving en brand van 1906 te vieren.
Het ontwerp
Palace of Fine Arts, San Francisco
Palace of Fine Arts
Architect Barnard R. Maybeck kreeg de opdracht voor het ontwerpen van een groots bouwwerk voor de Pan-Pacific International Exhibition, een grote tentoonstelling die in 1915 in San Francisco werd gehouden. Het thema dat de architect koos voor het ontwerp was een Romeinse ruïne, waarmee hij de ‘sterfelijkheid van de grootsheid en de ijdelheid van het menselijke verlangen’ wilde aantonen.

De architect en leden van het comité van de tentoonstelling kozen een gebied ter grootte van 121 are uit, gelegen in het huidige Marina District. De kunstmatig aangelegde lagune rond het gebouw diende om het bouwwerk te reflecteren. Het bouwwerk bestond uit een grote Romeinse rotonde geflankeerd door zuilengangen met daarachter tentoonstellingsruimten.

De koepel van de rotonde torent boven de wijk uit
Het gebouw torent over de wijk
Aangezien het de bedoeling was om de gebouwen bestemd voor de tentoonstelling achteraf weer af te breken waren ze opgetrokken uit hout afgewerkt met plaaster. Het Palace of Fine Arts was echter zo populair dat men probeerde het in stand te houden.
De renovatie van het gebouw
Het plaatselijke League of Fine Arts probeerde om het gebouw na de tentoonstelling te onderhouden, maar al snel bleek dat de onderhoudskosten te hoog lagen. Tijdens de jaren 1930 werden er op het terrein 18 tennisterreinen aangelegd en tijdens de Tweede Wereldoorlog diende het als opslagplaats voor jeeps en andere voertuigen van het leger. Tegen de jaren 1950 was het gebouw zo vervallen dat het hele terrein onveilig werd verklaard.

Rotonde van het Palace of Fine Arts in San Francisco
De rotonde
Aan het begin van de jaren 1960 begonnen zowel de lokale overheid als de inwoners van San Francisco te beseffen dat het verlies van het gebouw een verlies voor de hele stad zou betekenen. Er werden fondsen ingezameld en filantropische donaties zorgden ervoor dat het bouwwerk in 1964 kon worden afgebroken en vervolgens terug heropgebouwd, deze keer met de bedoeling er een permanent gebouw van te maken.

In 1969 opende een wetenschappelijk museum de deuren in het gebouw en tegen de jaren 1970, toen de zuilengangen aan weerskanten van de rotonde terug werden opgetrokken, werd het Palace of Fine Arts de permanente thuisbasis van het Palace of Fine Arts Theater, een theater dat plaats biedt aan 1.000 bezoekers.
Exploratorium
Het grootste deel van het gebouw wordt ingenomen door het exploratorium, een wetenschapsmuseum dat erg gericht is op interactieve tentoonstellingsstukken. Het museum, dat in 1969 door Dr. Frank Oppenheimer werd gesticht (de broer van Robert Oppenheimer) heeft als doel de wetenschap aantrekkelijk en toegankelijk te maken voor de grote massa.
555
sanfrancisco
palaceoffinearts