Porta Maggiore
De Porta Maggiore werd in de eerste eeuw v.C. gebouwd tijdens de constructie van een van de Romeinse aquaducten die water naar de stad aanvoerden. Later werd het bouwwerk ingewerkt in de Aureliaanse Muur rond Rome en werd het een van de achttien toegangspoorten tot de stad.
De Bouw
Porta Maggiore
De Porta Maggiore werd in 52 v.C. onder de naam Porta Prenestina gebouwd in opdracht van keizer Claudius. Het werd gevormd door twee bogen waarlangs twee aquaducten passeerden: de Aqua Claudia en de Anio Novus.
De poort met dubbele boog is gemaakt uit travertijn. Inscripties op de poort prijzen de keizers Claudius, Vespasianus en Titus, die allen betrokken waren bij de bouw van de grote aquaducten van Rome. De inscripties geven ook een aantal details over de oorsprong en lengte van de aquaducten. De grootte van de poort geeft een goed idee van de enorme omvang van de publieke werken die tijdens de bloei van het Romeinse Keizerrijk in Rome werden uitgevoerd.
De poort met dubbele boog is gemaakt uit travertijn. Inscripties op de poort prijzen de keizers Claudius, Vespasianus en Titus, die allen betrokken waren bij de bouw van de grote aquaducten van Rome. De inscripties geven ook een aantal details over de oorsprong en lengte van de aquaducten. De grootte van de poort geeft een goed idee van de enorme omvang van de publieke werken die tijdens de bloei van het Romeinse Keizerrijk in Rome werden uitgevoerd.
Later
Achterzijde van de poort
In 271 n.C. integreerde keizer Aurelianus de poort in zijn Aureliaanse Muur rond de stad. Historici noemen dit een vroeg voorbeeld van ‘architecturale recyclage’.
Door de poort liepen twee historische wegen: de Via Praenestina, de oostelijk gelegen weg die naar Palestrina (vroeger Praeneste) leidde en de Via Labicana, die leidde naar het zuidoosten.
Honorius voerde in de 5e eeuw aanpassingen door aan de Aureliaanse Muur, en op deze plek werd toen een wachthuis gebouwd. Bezoekers kunnen nog steeds een deel van deze latere toevoeging zien, hoewel het hogere deel van het wachthuis naar de linkerkant van de Porta Maggiore verhuisd werd.
De naam Porta Maggiore werd pas later gegeven en was afkomstig van de nabij gelegen Basilica di Santa Maria Maggiore; de poort lag aan de toegangsweg die leidt naar de kerk, de grootste en belangrijkste plaats van verering van de heilige maagd Maria.
De Porta Maggiore ligt aan het Piazza di Porta Maggiore, dat eigenlijk niet meer is dan een groot verkeersknooppunt, waardoor het plein allesbehalve aangenaam is.
Door de poort liepen twee historische wegen: de Via Praenestina, de oostelijk gelegen weg die naar Palestrina (vroeger Praeneste) leidde en de Via Labicana, die leidde naar het zuidoosten.
Honorius voerde in de 5e eeuw aanpassingen door aan de Aureliaanse Muur, en op deze plek werd toen een wachthuis gebouwd. Bezoekers kunnen nog steeds een deel van deze latere toevoeging zien, hoewel het hogere deel van het wachthuis naar de linkerkant van de Porta Maggiore verhuisd werd.
De naam Porta Maggiore werd pas later gegeven en was afkomstig van de nabij gelegen Basilica di Santa Maria Maggiore; de poort lag aan de toegangsweg die leidt naar de kerk, de grootste en belangrijkste plaats van verering van de heilige maagd Maria.
De Porta Maggiore ligt aan het Piazza di Porta Maggiore, dat eigenlijk niet meer is dan een groot verkeersknooppunt, waardoor het plein allesbehalve aangenaam is.
De Tombe van de Bakker
Tombe van de Bakker
De Tombe van de Bakker, een van de meest interessante grafmonumenten in Rome, is gelegen aan de Porta Maggiore. Het werd in de eerste eeuw v.C. gebouwd door een rijke bakker, Marcus Virgilius Eurysaces. Het monument brengt hulde aan bakkers aangezien het gebouwd is in de vorm van een grote oven. Op de tombe zijn reliëfs zichtbaar die het malen, bakken en andere handelingen tonen die deel uitmaakten van het beroep.
Eurysaces was een voormalige slaaf die geld gespaard had om zijn vrijheid af te kopen en een bakkerij op te starten. Hij stelde verscheidene slaven te werk. Zijn tombe, die voor hem en zijn vrouw Atistia gebouwd was, lag net buiten de grenzen van de stad aangezien de Romeinen het niet toelieten om doden in de stad te begraven. De rijkste Romeinen bouwden grafmonumenten die net buiten de stad lagen.
Eurysaces was een voormalige slaaf die geld gespaard had om zijn vrijheid af te kopen en een bakkerij op te starten. Hij stelde verscheidene slaven te werk. Zijn tombe, die voor hem en zijn vrouw Atistia gebouwd was, lag net buiten de grenzen van de stad aangezien de Romeinen het niet toelieten om doden in de stad te begraven. De rijkste Romeinen bouwden grafmonumenten die net buiten de stad lagen.
- Volgend Artikel: Santa Maria in Cosmedin
