Citigroup Center

Het met aluminium en reflecterend glas beklede gebouw is het hoofdkantoor van Citigroup, een financiŽle instelling. Met zijn 279 meter hoogte is de toren gekend als Citigroup Center een van de hoogste gebouwen in Midtown Manhattan. Maar wat het gebouw echt doet opvallen zijn de driehoekige top van het gebouw en de massieve 35 meter hoge palen waarop de wolkenkrabber rust.
De bouwgrond
Citigroup Center
Citigroup Center
De hoge palen zijn het gevolg van een akkoord tussen Citibank en de Lutheraanse St. Pieterskerk. De kerk was eigenaar van een kostbaar stuk grond in Midtown dat ongeveer een derde van een huizenblok in beslag nam aan Lexington Avenue en 54th Street. In de jaren 1960 kreeg de kerk financiŽle problemen en wilde het zijn eigendom verkopen.

Terzelfdertijd zocht Citibank, dat aan de overkant van de straat gevestigd was, naar een mogelijkheid om hun kantoren uit te breiden. Bijgevolg verkocht de kerk het stuk grond aan Citibank, maar wel op 1 voorwaarde: de bank zou een nieuwe kerk bouwen ter vervanging van hun neo-gotische kerk uit 1904. Er werd ook afgesproken dat de kerk een apart gebouw moest zijn en geen deel mocht uitmaken van het nieuwe kantoorgebouw.
Een gebouw op palen
Door de overeenkomst werden de architecten met een probleem geconfronteerd: ze werden verondersteld een groot kantoorgebouw te ontwerpen op het stuk bouwgrond maar terzelfdertijd moesten ze genoeg plaats overhouden om een kerk te kunnen bouwen. De oplossing vonden ze in het opliften van het gebouw door het te laten rusten op een kern en vier grote palen.
Citigroup Center
De basis van de toren met
de kerk aan de linkerkant
De palen werden in het centrum van elke zijde geplaatst in plaats van op de hoeken zodat er aan de noordwestelijke hoek genoeg plaats vrij kwam om de nieuwe kerk te bouwen.

Na de aankoop van het stuk grond van de kerk duurde het nog vijf jaar vooraleer Citibank de nodige aangrenzende percelen hadden gekocht. De aankopen werden verricht door verschillende maatschappijen om te vermijden dat de aankoopprijs van deze percelen enorm de hoogte zouden ingaan indien de eigenaars ervan te weten zouden komen dat een grote bank het hele terrein wilde opkopen. Uiteindelijk startte men in 1972 met de bouw van de toren die ontworpen werd door Hugh Stubbins & Associates met medewerking van Emery Roth & Sons. De wolkenkrabber opende in 1977 als het Citibank Center. Door uitbreiding van het bedrijf veranderde de naam later in Citicorp Center en daarna in Citigroup Center.
De komst van het Postmodernisme
Citigroup Center gezien vanaf Rockefeller Center, New York
Het hellende dak
Het Citigroup Center was het eerste grote gebouw in Manhattan dat afweek van de toen gangbare International Stijl. In plaats van een plat dak gaven de ontwerpers het gebouw een opvallend schuin dak. De oorspronkelijke plannen om in het dak penthouses te plaatsen werd opgegeven doordat de wetten op de ruimtelijke ordening dit niet toelieten. Het was daarna de bedoeling om het hellend dak als zonnepaneel te gebruiken, maar daar is het in de praktijk nooit voor gebruikt geweest. Het puntdak biedt wel ruimte aan mechanische installaties zoals een computergestuurde demper tegen trillingen in het gebouw. De 400 ton wegende betonnen blok glijdt op een dunne laag olie. Door de inertie van de demper worden bewegingen van het gebouw met 40% verminderd.

De bouw van het Citigroup Center gaf nieuw leven aan de buurt en verscheidene kantoorgebouwen werden in de buurt gebouwd. Het meest opvallende van deze gebouwen is waarschijnlijk het postmodernistische gebouw van Philips Johnson dat bekend staat als Lipstick Building of Lippenstiftgebouw.
Het plein en atrium
Aan het Citigroup Center ligt een verzonken plein met aansluitend een 7 verdiepingen hoog atrium met drie verdiepingen waarin winkels en restaurants gevestigd zijn. Het plein en het atrium zijn rechtstreeks bereikbaar via een van de drukste ondergrondse stations van de New Yorkse metro.
428
newyork
citigroupcenter