La Rambla

De vaak druk bewandelde straat is erg populair bij zowel de inwoners van Barcelona als bij toeristen. Langs het middelste, autovrije deel van de straat zijn rijen bomen aangeplant. Kiosken, bloemenkramen, en straatartiesten zijn hier in overvloed aanwezig. Autoverkeer passeert langs beide kanten van het voetgangersgebied.

De Rambla was oorspronkelijk een kleine rivier die net buiten de stadsgrenzen stroomde. In de 16e eeuw werden er kloosters en een universiteit opgericht langs de rivier. In de 19e eeuw werd de stadsmuur neergehaald en meer gebouwen werden opgericht langs de nu uitgedroogde rivier. De oorspronkelijke gebouwen werden afgebroken, maar ze worden herdacht in sommige van de namen van de vijf verschillende delen van de Rambla; de straat bestaat immers uit vijf verschillende ‘ramblas’, ook al is het een doorlopende straat. Vandaar dat de Rambla ook vaak Las Ramblas (Spaans) of Les Rambles (Catalaans) wordt genoemd.

De eerste Rambla, vertrekkende van de Plaça de Catalunya, is de Rambla de Canaletes. De naam is afkomstig van een 19e eeuwse fontein. De uitdrukking ‘hij drinkt water van de Canaletes’ betekent dat iemand van Barcelona afkomstig is. En volgens een plaatselijke legende zal je naar Barcelona blijven terug keren als je eens van de fontein hebt gedronken.

De tweede Rambla is de Rambla dels Estudis. Het is genoemd naar een 16e eeuwse universiteit, de Estudis Generals. Het gebouw werd in 1843 afgebroken. Er liggen in dit gebied nog verscheidene belangrijke gebouwen, waaronder de 18e eeuwse Reial Académia de Ciènces i Arts, dat sinds 1910 gebruikt wordt als theater. Het gebouw bevat de eerste publieke klok van de stad.

De volgende Rambla is de Rambla de Sant Joseph, genoemd naar een klooster dat in het midden van de jaren 1900 afgebroken werd. Het werd vervangen door de Mercat de Bocqueria, een kleurrijke marktplaats. Aangezien er op dit deel van de Rambla heel wat bloemenkramen gelegen zijn is dit gedeelte beter gekend als de Rambla de les Flors of ‘bloemenrambla’. Aan het einde van dit deel van de Rambla ligt een klein plein, de Plaça de la Bocqueria. Hier vind je een mozaïek van Joan Miró en een winkel versierd met een draak in art deco.

De vierde Rambla is de Rambla dels Caputxins, eveneens genoemd naar een gesloopt gebouw, een kapucijnen klooster.
Het meest interessante gebouw op deze Rambla is de Gran Theatre del Liceu, versierd in de modernista stijl. Het theatergebouw werd tot twee keer toe vernield door een brand, in 1861 en in 1994, maar het werd telkens weer gerestaureerd, de laatste keer in 1999.
Verder langs de Rambla aan de linkerkant is er de toegang tot de Plaça Reial, een levendig 19e eeuws plein met palmbomen en lantaarnpalen ontworpen door Antoni Gaudí. Tegenover de Plaça Reial, in de Carrer Nou de la Rambla ligt het Palau Guëll (Guëll Paleis), een van de eerste residentiële gebouwen ontworpen door Gaudí. De parabolische vormen aan de ingang en de schoorstenen op het dak zijn voortekenen van het latere werk van Gaudí aan het Guëll Park en de Casa Milà, om maar twee van de bekendste werken van de Catalaanse architect te vernoemen.

De laatste Rambla is de Rambla de Santa Monica, ook al genoemd naar een klooster; dit werd echter niet afgebroken maar omgevormd tot een museum, het Centre d’Art Santa Monica. De Rambla leidt naar een rond punt met in het centrum een 60 meter hoge zuil, het Columbus Monument. Het werd opgericht in 1888 ter gelegenheid van de wereldtentoonstelling die toen in het Parc de la Ciutadella plaats vond.

Als je verder doorloopt in de richting van Port Vell, dan brengt een houten ponton - nu gekend als de Rambla de Mar (Rambla van de Zee) - je tot aan Maremàgnum, een complex met winkels, cinema’s - met onder andere een IMAX - en een groot aquarium.