Plaça de Catalunya

De twee bekendste straten van Barcelona, de Rambla (een brede promenade in de oude stad) en de Passeig de Gracia (een brede straat met modernistische architectuur in Eixample) komen uit op Plaça de Catalunya.
Ondanks de omvang van het plein is het toch steeds druk bevolkt met mensen die hier komen flaneren of naar een van de negen straten wandelen die op het plein uitkomen.

Het Plaça de Catalunya fungeert ook als knooppunt voor het openbaar vervoer in de stad. Onder het plein ligt het belangrijkste metro station; drie metrolijnen en een regionale trein kruisen hier.

Tot in het midden van de 19e eeuw was Plaça de Catalunya een landelijk gebied gelegen net buiten de stadsgrenzen. In 1858 liet het centrale bestuur in Madrid eindelijk toe om de verdedigingsmuur rond de stad neer te halen. Er werd tevens ook goedkeuring gegeven voor constructie buiten de muren en zodoende werd er een wedstrijd uitgeschreven voor het ontwerp van een nieuw district.

De eerste plaats in de wedstrijd werd toegekend aan Rovira i Trias, wiens ontwerp bestond uit een plan met straten die vanuit het oude Barri Gotic district naar het noorden uitstraalden. Het centrale bestuur koos echter voor een moderner ontwerp met een dambordpatroon ontworpen door Ildefons Cerdà.
Het centrale bestuur haalde de bovenhand en het nieuwe Eixample district werd ontworpen volgens het ontwerp van Cerdà. Het bestuur van Barcelona verzette zich echter tegen wat het aanzag als een gebrek aan integratie tussen de oude en nieuwe wijk. Ze waren voorstander van het plan van Trias waarin ruimte was voor een groot plein van waaruit de straten vertrokken, terwijl het plan van Cerda voorzag in een verlenging van de Rambla die zou uitmonden in een plein op het Passeig de Gracia.

De plaatselijke en centrale overheden kwamen uiteindelijk tot een compromis waarbij een nieuw ontwerp van Puig i Cadafalch - beter gekend van zijn modernistisch gebouw ‘Casa de les Punxes’ - resulteerde in het huidige grote plein, dat tussen 1925 en 1927 werd aangelegd. Het plein is niet geïntegreerd in de omliggende wijken, maar voor een plein van die grootte is het toch verrassend aangenaam.

De banken aan het ronde plaza in het centrum van het plein zijn ideaal voor het gadeslaan van de voorbijgangers. Rond dit centrale plaza zijn schijnbaar willekeurig enkele fonteinen en een groot aantal sculpturen geplaatst.
Een recente toevoeging tot de verzameling sculpturen op het plein is het Monument a Francesc Macià, dat de voormalige president van het Generalitat eert (de Catalaanse overheid). De sculptuur werd in 1991 gemaakt door Josep Subirachs, de architect verantwoordelijk voor de bouw van de Sagrada Familia.