Parc Joan Miró

Joan Miró werd in 1893 geboren in Barcelona en studeerde aan de plaatselijke academie voor schone kunsten. Zijn vroeg werk doet denken aan Catalaanse volkskunst, terwijl er in zijn schilderwerken kenmerken van kubisme te vinden waren. Nadat hij naar Parijs verhuisde en er studeerde in de jaren 1920 begon hij een steeds surrealistischere stijl te ontwikkelen. Afgezien van schilderkunst experimenteerde hij ook met etsen, litografie en keramische sculpturen. Miró overleed in 1983.

Het gebied waar het Joan Miró park nu gelegen is werd tot in 1979 ingenomen door een gemeentelijk slachthuis, vandaar dat het eerst Parc de l’Escorxador werd genoemd (slachthuispark).
Het park neemt vier huizenblokken in beslag en bestaat uit twee niveaus. Het lager gelegen niveau is aangelegd met pijnbomen, palmbomen en eucalyptus bomen. Er zijn ook bloemenperken die erg kleurrijk zijn tijdens het voorjaar en in de zomer. Het hoger gelegen niveau is volledig betegeld en bevat het kroonjuweel van het park, een van de laatste sculpturen van Joan Miró, getiteld ‘Dona i Ocell’ (vrouw met vogel).

Het erg moderne standbeeld is zo’n 22 meter hoog en is gelegen op een klein eiland in het midden van een rechthoekige vijver. Zoals gebruikelijk in het werk van Miró is de sculptuur bedekt met geglazuurde keramische tegels in felle gele, rode en blauwe basiskleuren. De sculptuur werd voltooid in 1982, net voor Miró stierf op 90 jarige leeftijd.

Een groot deel van het werk van de Catalaanse surrealist wordt tentoon gesteld in het Fundació Joan Miró, een museum gelegen in het Montjuïc park.