La Seu kathedraal

De kathedraal is genoemd naar de patroonheilige van Barcelona Sint Eulalia; de officiële naam - Catedral de la Santa Creu i Santa Eulalia - is Catalaans voor Kathedraal van het Heilige Kruis en Sint Eulalia. De veel gebruikte benaming La Seu refereert naar de status van de kerk als zetel van het bisdom.

Reeds in 343 v.C., ten tijde van het Romeinse Keizerrijk, werd er een basiliek gebouwd op de locatie van de huidige kathedraal. In 1985 werd de basiliek vernield door de Moren. Het werd vervangen door een romaanse kathedraal, gebouwd tussen 1046 en 1058. Een romaanse kapel, de Capella de Santa Llucia, werd tussen 1257 en 1268 toegevoegd. Het werd later geïntegreerd in het klooster dat naast de kathedraal ligt.
Door burgeroorlogen en de zwarte dood die de stad verscheidene keren teisterde vorderde de bouw slechts langzaam. Het duurde tot in 1460 vooraleer het hoofdgebouw afgewerkt was. De gotische gevel werd pas veel later gebouwd, in 1889, en het meest recente deel, de centrale spits, werd voltooid in 1913. Het ontwerp van zowel de gevel als de spits werden gebaseerd op het oorspronkelijke ontwerp uit 1408 van de Franse architect Charles Galters.

De kerk is 93 meter lang en 40 meter breed. De octagonale klokkentorens bereiken een hoogte van meer dan 50 meter. Ze werden gebouwd tussen 1386 en 1393. De spits van de centrale toren reikt 70 meter hoog.
Het interieur bestaat uit een breed schip met 28 zijkapellen. De crypte bevat de sarcofaag van Santa Eulalia. De kathedraal heeft verder ook een mooi koor met houtsnijwerk. Een lift in het noordoosten van de kathedraal brengt je tot aan het dak van de kathedraal.

Naast de kathedraal ligt een 14e eeuws klooster. In het centrale binnenplein van het klooster zijn altijd 13 ganzen aanwezig. Elke gans vertegenwoordigt een jaar in het leven van de martelaarster Santa Eulalia, een jong meisje dat door de Romeinen in de 4e eeuw werd dood gemarteld vanwege haar religie. Het klooster heeft ook een klein museum met een aantal liturgische objecten.