Casa Milà

Pedro Milà i Camps, een rijke zakenman, was onder de indruk was van Casa Batlló, een expressionistisch gebouw ontworpen door Gaudí. Hij gaf aan Gaudí de opdracht om een appartementsgebouw op te richten op een perceel aan de Passeig de Gracia, een brede promenade in het Eixample district.

Het resultaat is een minder kleurrijk maar desondanks een zeker zo onconventioneel gebouw als het Casa Batlló. Het breekt met conventies van de klassieke architectuur door geen enkele rechte lijn te gebruiken. Het gebouw maakt geen gebruik van dragende muren maar rust op pijlers en bogen. In combinatie met het gebruik van staal gaf dit de architect de mogelijkheid om het huis op een volledig onregelmatige manier in te delen. Zelfs de hoogte van de pijlers en zolderingen verschillen van elkaar. Om licht in de kamers toe te laten werden de appartementen ingericht rond twee centrale binnenpleinen, een ervan cirkelvormig en het andere ovaal.

Langs de buitenkant lijken de onregelmatige balkons op een reeks golven. De in ijzer gesmede balkons werden ontworpen door Josep Maria Jujol, die ter plaatse improviseerde. Sommigen aanzien de gevel als een rotswand met grotten. Tijdens de constructie noemden Barcelonezen het schertsend een steengroeve, of ‘Pedrera’. Tegenwoordig noemen velen het gebouw nog steeds Pedrera in plaats van Casa Milà.

De bovenverdieping, de zolder en het buitengewone dakterras zijn toegankelijk voor bezoekers. Het appartement op de bovenverdieping geeft een idee van hoe het interieur er uitzag aan het begin van de 20e eeuw. Net zoals langs buiten heeft het interieur haast geen rechte lijnen. De aantrekkelijke kamers hebben veel karakter, met een mengeling van expressionistische en art nouveau stijlen.
De zoldering huisvest een expositie met werk van Gaudí, met foto’s en schaalmodellen van zijn gebouwen.

Het dakterras is waarschijnlijk het meest opmerkelijke van het hele gebouw. Het bevat een aantal surrealistische kleurrijke schoorstenen. Vele ervan lijken op krijgers in een science fiction film, andere zien er frivoler uit. Het dak heeft ook een bank die gelijkaardig is aan de beroemde kronkelende bank in het Guëll Park.
Van boven op het appartementsgebouw heb je ook een mooi zicht over het Eixample District.